giatroi-1Κατ’ αρχήν πιστεύουμε ότι η κουβέντα για τον ΕΟΠΥΥ,θα είναι μια γραφική έκθεση ιδεών αν δεν γνωρίζουμε τον μεγάλο άγνωστο Χ της υπόθεσης δηλαδή το ποσό που θα διατεθεί για την οδοντιατρική περίθαλψη. Τα νούμερα που μέχρι τώρα ακούγονται δεν φτάνουν να καλύψουν  το σύνολο των ασφαλισμένων ούτε για ένα σφράγισμα.

Αλιεύοντας στοιχεία από τα πονήματα που μας εστάλησαν βλέπουμε ότι προ κρίσης η δαπάνη μόνο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (χοντρικά δεχόμαστε των μισών ασφαλισμένων) ήταν 28εκ €.

Τα 50€ που ακούγονται για όλα τα ταμεία είναι εξαιρετικά λίγα ακόμη και για τις ελάχιστες θεραπευτικές και προσθετικές υπηρεσίες που προσέφερε το ΙΚΑ.  Επίσης είναι απαράδεκτο η συνολική δαπάνη της οδοντιατρικής να αποτελεί ποσοστό κάτω του 1% της συνολικής ιατρικής δαπάνης, όταν τουλάχιστον θα έπρεπε σύμφωνα με μελέτες να ξεπερνά το 3% και να αγγίζει το 5% για να μιλάμε για αξιοπρεπή θέση της οδοντιατρικής.

Ξεκινώντας από τα βασικά ερωτήματα πάμε στα υπόλοιπα:

Τι θα συμβεί με τους εργαζόμενους που δεν μπορούν-αδυνατούν να πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές; Θα δικαιούνται τα παιδιά τους περίθαλψη; Θα υπάρξει μια μέριμνα για τους ανήλικους, των οποίων ο κυρίως ασφαλισμένος που τους έχει υπό την ομπρέλα του δεν δύναται να πληρώνει εισφορές, να απολαμβάνουν έστω των πετσοκομμένων αυτών παροχών που πιθανόν θα αποφασιστούν;

Τι θα συμβεί στην περίπτωση που αποφασιστούν συμβάσεις με ιδιώτες γιατρούς; Θα μπουν κριτήρια περιορισμού του αριθμού και ποια θα είναι αυτά; Θα μπει πλαφόν σε αμοιβές και πράξεις –θεραπείες; Πως θα γίνεται η πληρωμή;

Εμείς προτείνουμε αμοιβή ανά πράξη με συγκεκριμένες μονάδες ανα πράξη και όριο πλαφόν ώστε να αποφεύγεται η υπερθεραπεία. Επίσης δημιουργία ενός πίνακα μοριοδότησης της κάθε πράξης σύγχρονο, με κριτήρια αντικειμενικά, ώστε να μην παρατηρηθούν φαινόμενα να γίνονται μόνο συγκεκριμένες πράξεις που θα αποδίδουν γρηγορότερα και ευκολότερα τις μονάδες που ενδιαφέρουν.  Υποχρεωτική προσέλευση-επανέλεγχος των ασθενών τουλάχιστον ανά έτος, για να ισχύει η ηλεκτρονική κάρτα υγείας που θα εκδίδεται για κάθε δικαιούχο παροχών .

Η πιθανότητα να έχουν παροχές μόνο συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες μας βρίσκει αντίθετους  θεωρούμε το μέτρο άδικο και σαφώς αντισυνταγματικό. Εν πάση περιπτώσει  ως γιατροί δεν μπορούμε να δεχτούμε να δέχονται θεραπείες μόνο συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες έστω και αν αυτές θεωρούνται πιο «ευπαθείς».  Οδηγούμαστε έτσι σε έναν ΕΟΠΥΥ με οικονομικοκοινωνικά κριτήρια, όταν όμως όλοι οι ασφαλισμένοι θα υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές.

Μεγάλα θέματα είναι για μας  και τα εξής: το πώς θα λειτουργούν και θα επανδρωθούν τα κέντρα υγείας μη αστικού τύπου, (υπάρχουν κέντρα υγείας χωρίς οδοντίατρο),η αξιοποίηση των δομών των ταμείων και του πρώην ΙΚΑ  και με ποια στελέχωση , ποιο ωράριο, ποια εργασιακή σχέση των συναδέλφων , ποιες οι απολαβές, ποια τα δικαιώματα στην κατοχή ιδιωτικού ιατρείου κλπ… Όλα αυτά δεν είναι θέματα που θα λυθούν σε μια συνεδρίαση του ΔΣ του ΟΣΑ.

Μια συγκεκριμένη παράγραφος από την πρόταση Σουλιώτη μας βρίσκει σύμφωνους:

«Υπό τις συνθήκες αυτές, κρίνεται αναγκαίο να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι υφιστάμενες δημόσιες υποδομές και να καθοριστεί η κατανομή του οδοντιατρικού έργου μεταξύ των Κέντρων Υγείας (εσωτερικοί πάροχοι) και των εξωτερικών συμβεβλημένων παρόχων, με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων αλλά και να υιοθετηθούν και να εφαρμοστούν υποχρεωτικά από τους παρόχους πρωτόκολλα που αφορούν στην οδοντιατρική φροντίδα».
Ωστόσο είναι απορίας άξιον το ότι ακούγονται θέσεις περί δωρεάν παροχής προληπτικού πακέτου από τους συμβεβλημένους οδοντιάτρους πράγμα που εγείρει ερωτηματικά στο ποιοι θα καταφέρουν τελικά να συμβληθούν και με ποια μελλοντικά ανταλλάγματα…

Σαφώς κρίνουμε απαραίτητη την ηλεκτρονική λειτουργία του οδοντιατρείου τουλάχιστον, για τους συμβεβλημένους καθότι μόνο έτσι θα αποφύγουμε κακές συνήθειες του παρελθόντος και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.

Τα προληπτικά προγράμματα σαφώς και παρουσιάζουν αυξημένο ενδιαφέρον μιας και η χώρα μας υστερεί σαφώς στον τομέα της στοματικής υγείας, προϊόν της πλημμελούς ενημέρωσης και διδασκαλίας στις πολύ μικρές ηλικίες. Αρκεί βέβαια να υπάρχει πάντα ο απαραίτητος έλεγχος και η απόλυτη διαφάνεια στην ανάλωση των πόρων των προγραμμάτων.

Τέλος θεωρούμε πως έχει μεγάλη σημασία να απαντήσουμε στο αν επιθυμούμε συμβάσεις και με ποιο «τιμολόγιο» με όποιο τέλος πάντων όνομα του δοθεί… Θεωρούμε ότι στην εποχή της οδοντιατρικής μετανάστευσης οι συμβάσεις με λογική αμοιβή, μπορούν να διασώσουν το μικρομεσαίο οδοντίατρο από το κλείσιμο του ιατρείου του, που φαντάζει πολύ κοντινή πραγματικότητα στα αμέσως επόμενα χρόνια από την άγρια φορομπηχτική και κατευθυνόμενη επιδρομή που δέχεται από τους θιασώτες της υγείας των επιχειρηματιών και όχι των γιατρών…